We zijn in Casablanca, gisteravond laat hadden mijn broertje en ik samen het vliegtuig gepakt om weer naar Marokko te gaan.
Het was voor mij maar een paar dagen geleden dat ik er was maar toch krijg ik een enorm warm gevoel van binnen wanneer ik er zelfs al aan denk dat ik naar Marokko vertrek. Het doet mij altijd goed om er te zijn, mijn lichaam laadt zichzelf op. Ik weet niet of het aan het klimaat ligt of aan het het weer of aan de mensen. Alles hier doet me herleven. Niet dat ik Nederland niets aan vind nee zo bedoel ik het zeker niet, Nederland is en blijft mijn geboorte-land en zelfs wanneer ik hier in Marokko iets van Nederland zie zeg ik meteen ook Nederland is een prachtig land om te wonen. En dat is het ook.
Marokko is en blijft mijn 2e huis, mijn stilte in de storm. Ook al heb ik er een druk schema dan is dat nog steeds niet erg want de rust vind ik toch wel in elke dag die ik hier meemaak. In mijn belevenis ervaar ik Marokko op deze manier!
Ik heb trouwens een draadloze verbinding gevonden hier en nu maar hopen dat die het elke dag zal doen zodat ik vaker en meer kan gaan bloggen!
Love, C-Z
