(zie als laatst het shirt die ik heb laten bedrukken anti anorexia!)
Dik zijn maakt gelukkig!?
Een paar jaren geleden, nu al 4 jaar geleden om precies te zijn was ik tijdens een gelukkige (optredens volgeboekte) zomer 10 kilo afgevallen. De meeste mensen die mij kennen weten dat ik voor eeuwig en altijd al in gevecht ben met mijn gewicht. Het lijkt tegenwoordig eerder op een missie dan een gevecht.
Op de foto’s zie je hoe tevreden en vrolijk ik was doordat ik dunner was, zou je denken..
Vaak vragen vollere vrouwen zich af, hoe zou ik me voelen als ik slank zou zijn.. Zou ik dan meer aandacht krijgen van de mannen? Zou ik dan ook minder eten? Ik, ik bleef qua eten gewoon een normale meid dus als ik ergens zin in had at ik het ook. En in mijn geval met mannen zou ik het eerlijk gezegd niet weten doordat ik me daar simpelweg niet mee bezighoud. Het schema van een optreden gaat als volgt:
Soundchecken, omkleden klaarmaken en ready, set GO! Na het optreden is er nog even tijd om foto’s te maken en dan weer op naar de volgende show. Veel tijd om te praten is er niet. And i really don’t mind! Het is uiteindelijk niet belangrijk.
Nu merk ik wel dat ik niet gelukkig was door hoe ik eruit zag. Je kunt je tot op een bepaald punt wel goed voelen, maar gelukkig kun je niet worden door de kilo’s van je gewicht. Zekerheid haal je vanuit jezelf en hoe jij jezelf opstelt, vooral niet wat mensen om je heen willen zeggen. Als je maar gezond bent.
Ik voel me beter dan ooit, een grammetje meer of minder. Het is allemaal welkom!
Liefs, C-Z
