Toen ik in Marokko rondliep kon ik het niet laten om op elke hoek waar ik een zwerver of een straatkind zag liggen, zitten of staan geld te geven. (die tic heb ik altijd al gehad) Het breekt mijn hart om bijvoorbeeld een vrouw op straat te zien liggen met haar 2 kleine kindjes waarvan er een nog een baby is en de ander net kan lopen. Ik krijg er tranen van in mijn ogen als ik het zie..Het verschil tussen rijk en arm is ontzettend groot in Marokko. Je hebt daar de rijkere klasse en dan de armen om de hoek van elkaar.. Al het losgeld wat ik aan bedelaars kan geven op dat moment geef ik dan ook. Het is ook niet zo dat ik een wereldverbeteraar ben maar ik kan de wereld altijd wel een handje helpen. Wat ik altijd standaard elk jaar doe is mijn gehele kledingkast uitspitten (die al erg uitpuilt zoals bij elke vrouw tegenwoordig) en de kleding waarvan ik weet dat ik die nooit meer zal dragen of gebruiken opsturen naar Marokko naar bijvoorbeeld familie of mensen die het veel beter kunnen gebruiken dan mij. Ik hoef er ook niets voor terug want ik weet dat ze het nodig hebben. Ik kan het ook gewoon op markplaats ofzo zetten maar op deze manier word het gebruikt voor een goed doel, en er is niets mooiers dan een glimlach te kunnen toveren op iemand zijn gezicht!!
